In de woningbouw wordt bij betonconstructies meestal gebruikgemaakt van de huidige watersystemen. Hoewel deze methode beproefd is, kent ze ook een hoog energieverbruik, hoge vervuiling en een lage technologische standaard. In het kader van de "koolstofarme economie" en "groen bouwen", die leidend zijn voor de hervorming van de woningbouw en de bevordering van de industrialisatie van de woningbouw, is de ontwikkeling van geprefabriceerde woningen een onvermijdelijke trend geworden in de woningbouw in ons land. De ervaring leert dat geprefabriceerde woningen, vergeleken met de traditionele methode van ter plaatse gestort beton, 80% water besparen, meer dan 20% materiaal besparen, ongeveer 80% minder bouwafval produceren, 70% energie besparen en de onderhoudskosten met ongeveer 95% verlagen. Tegelijkertijd kan de bouwplaats kleiner worden gemaakt, wat de efficiëntie van het landgebruik verbetert.
De prestatie-eisen van de afdichtingslijm voor geprefabriceerde gebouwen.
Hechting is een van de belangrijkste eigenschappen voor kit. Hetzelfde geldt voor de basismaterialen die in geprefabriceerde gebouwen worden gebruikt. Momenteel zijn de meeste geprefabriceerde platen op de markt gemaakt van beton, waardoor ze een goede hechting hebben aan de betonnen ondergrond voor de naden. Bij beton is het echter lastig om een goede hechting van kit te bereiken, om de volgende redenen: (1) beton is een poreus materiaal met een ongelijkmatige poriegrootte, wat de hechting van kit bemoeilijkt; (2) beton zelf is alkalisch, met name in de basismaterialen, waardoor een deel van de alkalische stoffen naar het contactvlak tussen kit en beton migreert en de hechting beïnvloedt; (3) aan het einde van de prefabricage in de werkplaats wordt een lossingsmiddel gebruikt om de platen te ontvormen. Een deel van dit lossingsmiddel blijft achter op het oppervlak van de plaat, wat de hechting van de kit bemoeilijkt.